سعید سلیمانی

چند هفته پیش، بعد از دیدن نمایشِ کیومرث پوراحمد، «خرده خانوم»، همه احساس و برداشتم را از نمایش نوشتم و به دست کارگردان سپردم تا بخواند و «غلط‌هایم را بگیرد»؛ پوراحمد عزیز، فردای همان‌ روز با یک ایمیل نظرش را…

برگزاری یکی‌دو کارگاه نگارش بهانه‌ای شد که مطالبی را که تاحالا اینجا در مورد زبان و ادبیات نوشته‌ام، به یک سایت دیگر منتقل کنم تا بهتر بتوانم این مطالب و مطالب بعدی را به دوستان و خوانندگان عزیزی که به…

جنگل الیمستان؛ آنجا که دماوند را بی‌هیچ دود و دمی، شفاف و صاف می‌توان دید؛ با ابرهایی که آرام در برش گرفته‌اند. با هوا و آفتابی نابِ ناب و پاکِ پاک. فرصتی برای رهایی از هر چه «فکر» است؛ حتی…

در فضایی شلوغ و سیاست‌زده که یا ناامید هستی یا بی‌تفاوت، اگر دلمشغولی‌ها و روزمرگی‌ها همه فکر و ذهنت را نگیرد، ناخودآگاه باید به چیزی پناه ببری که بتوانی تحمل کنی، یا ساده‌تر بگویم، باید خودت را به چیزی سرگرم…

جلسه دوم کارگاه نگارش را در شبکه تحلیلگران تکنولوژی ایران (ایتان) ارائه کردم. علاوه بر نکاتی که قبلاً نوشته بودم، دوسه نکته هم از این جلسه برایم جالب و آموزنده بود: ۱- قبل از شروع کارگاه، باید خود را برای…

قبل از تحریر: آنجا که کلام بازمی‌ماند، پاورپوینت آغاز می‌شود! (و برعکس) و اما بعد: همانطور که قرار بود، دو هفته پیش، جلسه اول کارگاه «نگارش» را برای تعدادی از همکاران شبکه تحلیلگران تکنولوژی ایران (ایتان) ارائه کردم. نکته جالب…

نمایش «ماه‌زدگان» را دیدم. بعد از «شن» و «بادها برای که می‌وزند؟» این سومین تئاتری است که در این یکی‌دوماه می‌بینم. «شن» روایت غربت و تنهایی آدم‌های این عصر و زمانه. عنوان نمایش و بازیگرانش، در نگاه اول، تو را…