من

امروز روز پیروزی بزرگ است. اسپانیا صاحب پادشاهی شده، این پادشاه من هستم. یادداشت‌های یک دیوانه، نیکلای گوگول در این چندسال، با همه کارهایی که کرد، همه آنچه بر سرمان آورد، همه حرف‌هایی که زد و خشم‌مان را برانگیخت، با…

از نوشته پیشینم در اینجا بیش از ۳ ماه می‌گذرد. چرا سه ماه است که نمی‌نویسم یا شاید نمی‌توانم بنویسم؟ فکر می‌کنم برخی جوابهایش اینها باشد: ۱- گاهی آنچنان غرق اطراف و اتفاقات اطراف خودم، آدم‌ها و رفتارهایشان و… می‌شوم…

حس خیلی خوبی است که بعد از ۱۰سال، بتوانی پای صحبت یکی از استادان زمان تحصیل‌ات بنشینی. این سال‌ها بخت و اقبالم بلند بوده که با وجود دوری از محیط درس و دانشگاه، توانسته‌ام با بعضی از استادانم ارتباط داشته…

جنگل الیمستان؛ آنجا که دماوند را بی‌هیچ دود و دمی، شفاف و صاف می‌توان دید؛ با ابرهایی که آرام در برش گرفته‌اند. با هوا و آفتابی نابِ ناب و پاکِ پاک. فرصتی برای رهایی از هر چه «فکر» است؛ حتی…

… گفت: “در عوض خاطره‌‌ش تا ابد برات می‌مونه” گفتم: “اگه تا ابد زنده باشم”…

هر چه تبر فلزی‌ام را تیزتر می‌کنم، باز هم نمی‌توانم درختی را که در خیالم روییده است، قطع کنم!

در این روزگار که از نسبت‌ها می‌پرسند، کاش کسی جلوی مرا هم می‌گرفت و نسبت “من” با “خودم” را پرس‌وجو می‌کرد.

۱- وقتی که از عرض خیابان رد می‌شدم، یک لحظه، یک فکر خیلی سریع از ذهنم گذشت: برای اینکه عادی و معمولی نباشم، چه کار باید بکنم؟ و جواب آن هم، بلافاصله به دنبالش آمد: باید هر روز چیزی یاد…

چند سال پیش، این مطلب را نوشتم و به بایگانی نوشته‌هایم سپردم؛ حال، این روزها که بهانه برای فکر کردن به هواپیما زیاد شده، به یادش افتادم. چند سال پیش (با لحنی محاوره‌ای و در عین حال، کمی سخت) نوشتم…